
Των Ελλήνων οι κοινότητες δεν φτιάχνουν μόνον άλλο γαλαξία, αλλά και δίκτυο-ανάχωμα στα σχέδια της κυβέρνησης για την θεσμική και οικονομική απίσχνασή τους!
Συνάντηση με τους προέδρους των κοινοτήτων Καβαλαρίου, Περιβολάκι, Εξαλόφου(Πολυδένδρι-Πέντε Βρύσες) και τον αντιπρόεδρο της κοινότητας Λαγυνών.
Δυο εκ των τεσσάρων αιρετών, γυναίκες! Όλοι τους μέλη του Δικτύου των 6.135 κοινοτήτων της Ελλάδας.
«Η ύπαρξη ξεχωριστής κάλπης για την ανάδειξη των αιρετών των τοπικών κοινοτήτων ενεργοποίησε μια νέα γενιά αυτοδιοικητικών που στόχο έχουν την εκπροσώπηση των συμφερόντων του τόπου τους, πέρα από κομματικές ή δημαρχοκεντρικές εξαρτήσεις. Και αυτό ήταν κάτι που το διασφάλισε ο ΣΥΡΙΖΑ με τις νομοθετικές παρεμβάσεις του. Τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ σκοπεύει να καταργήσει και την ανεξάρτητη κάλπη, να εξασθενήσει τελείως την φωνή των τοπικών κοινοτήτων. Δηλαδή, να αποτρέψει την ενασχόληση των νέων με τα κοινοτικά ζητήματα, με τα προβλήματα του χωριού τους.
Ήδη με το καλημέρα, η κυβέρνηση της ΝΔ με το Ν. 4623/2019 αφαίρεσε κάθε αποφασιστική αρμοδιότητα απο τα συμβούλια των κοινοτήτων, καθιστώντας τα απλά γνωμοδοτικά όργανα, χωρίς ψήφο στην Οικονομική Επιτροπή και την Επιτροπή Ποιότητα Ζωής, χωρίς προϋπολογισμό.
Χωρίς πόρους, χωρίς βοήθεια, μόνοι μας προσπαθούμε να κρατήσουμε τα χωριά μας ζωντανά». Αυτά δεν είναι μόνο τα λόγια της Γεωργίας
Μιχαηλίδου(Καβαλάρι), του Ζωγράφου Μπουντουράκη(Περιβολάκι), της Πελαγίας Χρυσανθοπούλου(Εξάλοφος-Πολυδένδρι-Πέντε Βρύσες) και του Γιώργου Ζαπρούδη(Λαγυνά), αλλά η φωνή των 6.135 κοινοτήτων που ενώνουν τις δυνάμεις τους για την προάσπιση της αποκέντρωσης και της τοπικής δημοκρατίας, την διασφάλιση λογοδοσίας.
Για το τι σημαίνουν στην πράξη όλα αυτά, η Γεωργία και ο Ζωγράφος χρησιμοποιούν ως παράδειγμα τις καταστροφικές πλημμύρες του περασμένου Αυγούστου, για τις οποίες ακόμη περιμένουν οι κάτοικοι να αποζημιωθούν:
«Πέντε μήνες μετά τις πλημμύρες στην περιοχή, τα αντιπλημμυρικά έργα δεν έχουν τελειώσει. Για την ακρίβεια έχουν σταματήσει στη μέση.
Τα μηχανήματα έφυγαν το Νοέμβριο χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες. Τι θα γίνει από δω και πέρα; Ρωτάμε τον δήμο, απαντήσεις δεν παίρνουμε. Και στο μεταξύ ό,τι γίνεται, γίνεται με προσωπική δουλειά και δωρεές, καθώς πόρους δεν έχουμε».