«Οι πολλοί δεν έχουμε να περιμένουμε, ν’ ακούσουμε, τίποτα από τον κ. Μητσοτάκη. Μπορεί να περιμένουν να ακούσουν τα αυτιά που θα τα χαϊδέψει, οι κλινικάρχες τους οποίους θα τους κρατήσει και πάλι μακριά από τη μάχη του κορωνοϊού και ανακουφισμένοι θα παρακολουθούν ότι αυτή η μάχη αφορά όσες δυνάμεις έχουν απομείνει στο αποδεκατισμένο δημόσιο εθνικό σύστημα υγείας. Και ακριβώς επειδή δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα, θα έχουμε να περιμένουμε από τον κ. Τσίπρα, από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική συμμαχία. Και δεν θα είναι μόνο μία απάντηση σε ένα ακόμα τηλεοπτικό διάγγελμα – μονόλογο του πρωθυπουργού. Αλλά θα είναι και μία σαφής θέση από την πλευρά του κόμματός μας και για το τι πρέπει να γίνει σήμερα και το τι πρέπει να γίνει στο άμεσο μέλλον…… Η συνεργασία που ανακοινώθηκε και πάλι με τις ιδιωτικές κλινικές, είναι μία συνεργασία για τη χρήση κλινών καθαρών, όχι για τον κορωνοϊό. Και τα ελάχιστα κρεβάτια ΜΕΘ που είναι εδώ για την Θεσσαλονίκη, είναι για non-covid περιστατικά. Ενώ την ίδια στιγμή έχουμε ανθρώπους που διασωληνώνονται εκτός ΜΕΘ στη Θεσσαλονίκη και στη Βόρεια Ελλάδα. Για παράδειγμα θα δοθούν 200 κλίνες covid από το Κέντρο Αποκατάστασης «Αρωγή», αλλά αυτό είναι για τη φάση της αποθεραπείας των ανθρώπων που έχουν περάσει από τα δημόσια νοσοκομεία ή από το σπίτι τους. Αποθεραπεύονται, έχουν τελειώσει με τον κορωνοϊό, και πηγαίνουν εκεί για αποκατάσταση. Άρα τη μάχη θα συνεχίσουν να τη δίνουν τα δημόσια νοσοκομεία και οι δημόσιες δομές……Από τη μια έχουμε τα δημόσια νοσοκομεία, νοσοκομεία που πάλι γίνονται μονοθεματικά μόνο covid, που δεν μπορούν ούτε και σε αυτήν την αποστολή πια να αποδώσουν γιατί δεν υπάρχουν κρεβάτια σε ΜΕΘ και οι κλινικές τους είναι αποδεκατισμένες, εξαιτίας των αυξημένων αναγκών αυξημένων και των συνεχών μετακινήσεων του προσωπικού τους. Και από την άλλη, υπάρχουν άδεια κρεβάτια ΜΕΘ ή και κοινές κλίνες σε ιδιωτικές κλινικές που δεν μπαίνουν μέσα σε αυτή τη μάχη. Ενώ την ίδια στιγμή εισπράττεται από τους ιδιωτικούς αυτούς οργανισμούς δημόσιο χρήμα καθαρό, ενώ θα μπορούσε να γίνει μία ορθολογική αξιοποίηση όλων αυτών των δυνάμεων και μία πραγματική ενίσχυση του δημοσίου νοσοκομείου με μόνιμο προσωπικό. Γίνεται δηλαδή, ό,τι ακριβώς έγινε και πριν από ένα χρόνο…»