«Είναι ευκαιρία να το θέσουμε και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στον προγραμματικό διάλογο και εν όψει του συνεδρίου μας, το πως θα κάνουμε πράξη, πως θα μεταφέρουμε από την θεωρία στην πράξη την ιδεολογική μας αντίθεση στον σεξισμό, τις έμφυλες διακρίσεις και την έμφυλη βία.Αυτή η δημόσια συζήτηση άνοιξε με την υπόθεση Μπεκατώρου και δεν πρέπει να μείνει στη μέση. Επανέρχεται το θέμα τώρα με το άθλιο, σεξιστικό συνέδριο για τη γονιμότητα.Τι ασφαλιστικές δικλείδες υπάρχουν ακόμα και μέσα σε ένα κόμμα της Αριστεράς, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι κομμάτι αυτής της κοινωνίας;Γιατί δεν αρκούν τα περί ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς. Αλλά τι κάνεις στην πράξη, τι μέτρα λαμβάνεις.Βλέπω μια καθυστέρηση και στη συζήτηση και στην πρακτική εφαρμογή.Γιατί μη νομίζετε ότι είναι εύκολο να είσαι γυναίκα ακόμα και στα κόμματα της αριστεράς. Να διεκδικείς το ρόλο, τη φωνή, το ίσο μερίδιο. Θεωρητικά όλα μπορεί να είναι πολύ ξεκάθαρα και όμορφα. Στην πράξη τι γίνεται; Αυτό είναι μια καθημερινή μάχη που την δίνουν πρωτίστως οι γυναίκες της αριστεράς. Και δεν πρέπει να απογοητεύονται όταν υπάρχουν στιγμές που συνειδητοποιούν ότι άλλα λέγονται στη θεωρία και άλλα γίνονται στην πράξη. Γιατί αυτό είναι Αριστερά: μια διαρκής μάχη για πρόοδο και αλλαγή…»