«Σε επίπεδο συμβολισμού νομίζω ότι ήταν μία εσφαλμένη επιλογή της 28ης Οκτωβρίου ως ημέρας της επίσκεψης.Ως προς την ουσία της, αυτή η επίσκεψη κλείνει έναν ολόκληρο κύκλο και τη σχέση της κυρίας Μέρκελ με την καγκελαρία, αλλά πολύ περισσότερο με το τι προκάλεσε η παρουσία της αυτή στον ελληνικό λαό και στα ελληνικά πράγματα. Από την άλλη βέβαια έρχεται και να μας υπενθυμίσει ότι η γερμανική πολιτική είναι κάτι που δεν εξαρτιέται μόνον από τον εκάστοτε καγκελάριο, αλλά ότι έχει συνέχεια αυτή η κατάσταση. Ότι δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα, αλλά είναι μία στρατηγική καλά σχεδιασμένη που αφορά κυρίως τα γερμανικά συμφέροντα και τη γερμανική παρουσία και στον ευρωπαϊκό χώρο και στα διεθνή πράγματα…Η Μέρκελ μπορεί να φεύγει, αλλά ο «Μερκελισμός» παραμένει. Επειδή ακριβώς η παρουσία της στα πολιτικά πράγματα της Γερμανίας και σε αυτήν την πολύ ισχυρή θέση καθόρισε, διαπαιδαγώγησε και μία σειρά πολιτικών τόσο στη χώρα της αλλά και στην Ευρώπη. Νομίζω δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα από αυτή την αντίληψη. Είχε και ένα «παιδαγωγικό» χαρακτήρα αυτή η μακροχρόνια παρουσία της, αν σκεφτούμε κιόλας και η ίδια τι πρεσβεύει και πώς είναι η στόφα της ως πολιτικού. Αυτός ο προτεσταντισμός με τον οποίο προσπάθησε να διαχειριστεί τα πράγματα την περίοδο της κρίσης όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη…»