-Στο debate των πολιτικών αρχηγών ο κ. Μητσοτάκης για πρώτη φορά το παραδέχτηκε και έκανε αναφορά σε σκάνδαλο υποκλοπών. Αλλάζοντας την γραμμή που τηρούσε όλο το προηγούμενο διάστημα του «δεν γνώριζα και ότι ήταν νόμιμες οι υποκλοπές».

Μέχρι τώρα ο κ. Μητσοτάκης είχε αυτή την γραμμή άμυνας, την υπερασπιστική γραμμή, «δεν γνώριζα, ήταν οι νόμιμες οι παρακολουθήσεις», αλλά μετά από αυτήν την παραδοχή ότι είναι σκάνδαλο και την απάντηση του κ. Ανδρουλάκη ότι θα πρέπει να διερευνηθούν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες, ανοίγει η σχετική συζήτηση.

Το ερώτημα, το ζήτημα, δεν είναι πλέον μόνον πολιτικό, αλλά και θέμα των διδακτικών αρχών. Από τη στιγμή που με ομολογία πια και του ίδιου του πρωθυπουργού πρόκειται για σκάνδαλο, πρέπει να δούμε ποιος και γιατί παρακολουθούσε τον κ. Ανδρουλάκη, σχεδόν το μισό υπουργικό συμβούλιο, την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, δημοσιογράφους, αντιπάλους. Και να δούμε τι ρόλο είχε σε αυτό ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος επιμένει να παραμένει ο προϊστάμενος της ΕΥΠ. Παρότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τού ζήτησε να αλλάξει αυτό το απαράδεκτο καθεστώς.

-Είναι παραδοχή ενοχής από τον κ. Μητσοτάκη. Είναι ομολογία προσωπικής ενοχής το να μιλά για σκάνδαλο ο ίδιος ο προϊστάμενος της ΕΥΠ, δηλαδή ο κ. Μητσοτάκης.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έρχεται με το δικό του πρόγραμμα να απαντήσει σε μεγάλα και σοβαρά προβλήματα. Η κατάσταση είναι χειρότερη ακόμη και από αυτή που παρέλαβε το 2015. Αυτές οι πληγές που έχει ανοίξει το επιτελικό παρακράτος

στην οικονομία, την κοινωνία, την ίδια την δημοκρατία, θα χρειαστούν χρόνο, κοινωνικές συναινέσεις και πολιτικές συμμαχίες για να επουλωθούν. Για να μπορέσει η Ελληνική Δημοκρατία να ανακτήσει τα χαρακτηριστικά μια σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Για αυτό και αυτό το αίτημα για πολιτική αλλαγή δεν έχει απλώς τα χαρακτηριστικά ενός αιτήματος εναλλαγής στη διακυβέρνηση, αλλά τα χαρακτηριστικά μιας λαϊκής απαίτησης για ανάκτηση του δημοκρατικού μας χαρακτήρα.