«Κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλιμα τεχνητής πόλωσης μέσα σε αυτό το τραγικό σκηνικό.

Να υπενθυμίσω ότι βρισκόσαστε σε τριήμερο εθνικό πένθος. Νομίζω ότι πενθεί όλη η Ευρώπη, όλος ο κόσμος. Κυρίως, όμως, δοκιμάζεται η ανθρωπιά

μας, ο πολιτισμός μας και οι κατακτήσεις αιώνων, το κατά πόσο υπέρτατη αξία είναι η ανθρώπινη ζωή και η προστασία της.

Σε αυτό πρέπει να σταθούμε όλοι.

Και πριν μπούμε στην αναζητηση λαθών, θα πρέπει προηγουμένως να εκφράσουμε τα συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες μας σε εκείνες και εκείνους που ενεργούν στο πεδίο και καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια( διαδώστες, γιατροί, νοσηλευτές, λιμενικοί) για τη διάσωση ανθρώπων.

-Μπορεί να μην είναι ακόμη ώρα για την αναζητηση ευθυνών, ωστόσο κάθε στιγμή είναι για να τίθενται τα ερωτήματα, για να μην επαναλαμβάνονται οι ίδιες τραγικές εικόνες και καταστάσεις. Δηλαδή, να δούμε αν λειτούργησαν όλοι όπως θα έπρεπε και τι πρέπει να αποφευχθεί αν ξαναβρεθούμε στην ίδια συνθήκη. Αν, κάνουμε μια εικασία, βρεθούμε ατην ίδια συνθήκη, όλοι όσοι εμπλέκονται, είτε είναι το Λιμενικό Σώμα, η FRONTEX, η Ιταλία, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, θα ενεργήσουνε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο;

-Σε σχέση με το περιστατικό με τους νέους από τη Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν εκεί (στο λιμάνι της Καλαμάτας), πρόκειται για μια συναισθηματική στιγμή. Ωστόσο, εγώ προσωπικά είμαι μια από αυτές που είπα- παρότι η ίδια η κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε να σπάσει το πρωτόκολλο και να μπει σε μια συζήτηση συναισθηματική, συναισθηματική και από τις δυο πλευρές, κι εγώ θεωρώ ότι αυτό περίσσευε και από τις δύο πλευρές-, ότι είμαι ξεκαθαρη. Δεν είναι ώρα για επαναστατική γυμναστική, ούτε για γυμναστικές επιδείξεις. Αναγνωρίζω ομως το συναίσθημα. Και νομίζω ότι το συναίσθημα είναι μπόλικο, περισσεύει και καλά κάνουμε, γιατί έχουμε την ιστορία μας, την προσφυγική παράδοση, σας μιλά μια εγγονή προσφύγων.

Ε, νομίζω ότι δεν μπορείς να μην έχεις συναίσθημα μπροστά στις εικόνες αυτών των ανθρώπων, των παιδιών που δεν ξέρουμε πόσα βρίσκονται στο βυθό της Μεσογείου, την εικόνα αυτών των δυο αδελφών που ξαναβρέθηκαν.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι από κάπου έρχονται και κάποιον προορισμό έχουν. Αυτό το παιδί από την Σύρια( που είδαμε στην τηλεόραση) πήγαινε να συναντήσει τον αδελφό του στην Ολλανδία και αντάμωσαν στο λιμάνι της Καλαμάτας .

Επομένως, κλείνοντας, αυτή είναι η απάντηση και η πρόταση, και εδώ είναι παραλείψεις από την προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ-Μητσοτάκη.

Το πώς διαπραγματεύεσαι μέσα στην ΕΕ- η οποία δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων- για να δημιουργήσεις νόμιμες και ασφαλείς διόδους αυτών των ανθρώπων προς την Ευρώπη, η οποία πρέπει να φροντίσει να είναι δίκαιη, να κάνει δίκαιη κατανομή αυτού του βάρους.

Η προστασία των συνόρων και ο ανθρωπισμός είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Δεν αποκλείει το ένα το άλλο. Και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση κατάφερε και τα δυο πράγματα, και τα σύνορα να προστατεύσει, αλλά και τον ανθρωπισμό μας και το διεθνές δίκαιο και τους πρόσφυγες.»