Άρθρο της Δώρας Αυγέρη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης και Αν. Τομεάρχη Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Η Β’ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης είναι ένας όμορφος τόπος. Κάλλιστα θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αποτελεί μικρογραφία της Ελλάδας. Γνωρίζοντας κανείς τους δήμους Ωραιοκάστρου και Λαγκαδά, αλλά και τα άλλα μέρη της περιφέρειάς μας, είναι σε θέση ν’ αντιληφθεί την κατάσταση σε ολόκληρη τη χώρα. Και, κυρίως, να δει και να νιώσει τα αδιέξοδα που προκαλούν εκείνες οι πολιτικές, οι οποίες αρνούνται να βάλουν στο επίκεντρο τον καθημερινό άνθρωπο και την κοινωνία. Όπως το αρνείται η κυβέρνηση ΝΔ-Μητσοτάκη, που προκρίνει τα νεοφιλελεύθερα δόγματα, τον ατομικισμό και τον αμοραλισμό.

Οι δήμοι Ωραιοκάστρου και Λαγκαδά, όμοροι δήμοι στο κέντρο της Μακεδονίας, είναι βαλμένοι από την ιστορία πάνω στις κεντρικές αρτηρίες που ενώνουν την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη.  Υψωμένοι πάνω από τη μητρόπολη-Θεσσαλονίκη, διεκδικούν πολλά παραπάνω «απ’ όσα η μοίρα κυβερνά», που λέει και το γνωστό τραγούδι για τις «αδελφές Τατά» στην Οδό Ονείρων του Χατζηδάκη. Αλλά ποιον δρόμο να πάρουν τα όνειρα  των ανθρώπων εδώ;  Μια κακοκαιρία αρκεί για να τα πνίξει, όπως έγινε με τις πλημμύρες του περασμένου Αυγούστου στον Λαγκαδά.

Απόγνωση μετά τις καταστροφές, αγωνία  για τις πονεμένες σοδειές που μένουν στα αζήτητα, για τις γεωργικές αποζημιώσεις που δεν δίνονται, για τις δουλειές που χάνονται, για τις ελλείψεις σε υποδομές, για τις αποψιλωμένες δημόσιες υπηρεσίες, για τους γιατρούς που δεν υπάρχουν, για τους νέους που φεύγουν και δεν γυρίζουν.

Αλήθεια, ποιο μήνυμα στέλνει η πολιτεία στα νέα παιδιά που προετοιμάζονται για πολίτες, όταν δεν λύνει τα προβλήματα σχολικής στέγης; Στον Λαγκαδά επείγει όσο ποτέ η κατασκευή νέου γυμνασίου. Στο Ωραιόκαστρο το κτίριο του 3^ου Γυμνασίου δεν επαρκεί για να καλύψεις τις διδακτικές ανάγκες. Μαθητές και καθηγητές αναγκάζονται να κάνουν τα μαθήματα σε ακατάλληλους χώρους. Το ό,τι οι μεγάλοι της πληροφορικής στην Αμερική έστησαν συστήματα στα γκαράζ των σπιτιών τους, δεν σημαίνει ότι στην Ελλάδα το εργαστήριο της πληροφορικής θα πρέπει να γίνεται σε περίκλειστο υπόγειο. Κι ούτε μπορεί κανείς να φανταστεί ότι στην εποχή που η πληροφορική κάνει θαύματα, στον Δρυμό και την ευρύτερη περιοχή ταλαιπωρούνται με το πόσιμο νερό, μιας και το δίκτυο δεν είναι συνδεδεμένο με την ΕΥΑΘ. Ίδια κατάσταση και στον Λαγκαδά, όπου η ύδρευση γίνεται ακόμα με αμιαντοσωλήνες, ενώ και το αποχετευτικό δίκτυο είναι απαρχαιωμένο. Την ίδια ώρα που κάποιοι έχουν βάλει στο μάτι τα ιστορικά λουτρά…

Εμείς, όμως, επιμένουμε να οραματιζόμαστε κι να εργαζόμαστε για ένα μέλλον όπου ο πλούτος του τόπου μας, με χρηστή διαχείριση, επαρκή χρηματοδότηση και όρεξη για δουλειά, μπορεί ν’ αλλάξει το παιχνίδι προς όφελος των πολλών. Μπορεί  να κάνει την καθημερινότητα όχι απλώς βιώσιμη, αλλά τέτοια που να αξίζει να τη ζεις εκατό φορές. Και να μην έχεις κανένα λόγο να φύγεις από δω. Εδώ να θες να  μείνεις…