«-Έχουμε έναν μήνα μπροστά μας για να ανασκουμπωθούμε, να ανασυνταχθούμε και να δώσουμε αυτή την μάχη με προοπτική, όχι απλά για μας, για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά για τον κόσμο. Γιατί αν αυτό το αποτέλεσμα παραμείνει, αυτό το καθεστώς δεν θα παραμείνει μόνο για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αλλά θα τείνει να γίνει ένα καθεστώς τύπου Ερντογάν στην Τουρκία.

-Έχω πρόβλημα με το αυτομαστίγωμα. Γιατί αυτή την στιγμή που μιλάμε, βλέπετε κανέναν να χαίρεται από αυτό το αποτέλεσμα; Αλήθεια, ποιος χαίρεται πέρα από τους δημοσιογράφους που έχουν αυτό το μειδίαμα κάτω από το μουστάκι τους και ο Μητσοτάκης που προσπαθεί να κρύψει το χαμόγελο της αλαζονείας;

-Μιλάτε με μια βουλευτή που την τίμησαν με την ψήφο τους οι πολίτες της Β’ Θεσσαλονίκης το 2019. Ήταν η πρώτη εκλογή μου. Τίμησα τον ρόλο μου από το ‘19 έως το ‘23 κάνοντας-θέλω να πιστεύω- σκληρή αντιπολίτευση. Και θεωρώ ότι για αυτό με ξανατίμησαν οι συμπολίτες μου με περισσότερες ψήφους από ό,τι το ‘19. Επειδή έκανα καλή αντιπολίτευση.

Όμως, πρέπει να χωρίσουμε τις φάσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έκανε πολλά που αυτά που έπρεπε να κάνει ως αντιπολίτευση, κι ενδεχομένως θα έπρεπε να κάνει περισσότερα. Αλλά δεν αντιλήφθηκε στον προεκλογικό χρόνο ότι η αντιπολίτευση είχε τελειώσει και ότι έπρεπε να έχουμε έναν ξεκάθαρο προεκλογικό κυβερνητικό λόγο, φωτίζοντας το κυβερνητικό μας πρόγραμμα. Κάνοντας μια θετική πρόταση, ξεκάθαρη, με πολύ συγκεκριμένα σημεία.

-Και φυσικά, μας κατάπιε όλη αυτή η ιστορία της απλής αναλογικής-την οποία οφείλαμε να τιμήσουμε γιατί ήταν ένα δίκαιο αίτημα της αριστεράς-και καλά κάναμε. Αλλά όπως αποδείχθηκε, η απλή αναλογική είναι ένας ταγκό που δεν μπορείς να χορέψεις μόνο σου. Χρειάζεται δυο. Και όταν χρειάζεσαι περισσότερους, τότε είναι ένας χορός που πρέπει να κρατηθείς χέρι-χέρι. Αλλά σε ποιους απευθύνανε αυτό το αίτημα; Σε αυτούς που έχουν μάθει να συνεργάζονται μόνο με τη ΝΔ, δηλαδή στο ΠΑΣΟΚ; Λειτουργώντας στην ουσία ως σπόνσορας του ΠΑΣΟΚ και των άλλων κομμάτων που βρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και που έμειναν κι εκτός Βουλής.

-Αν δούμε την αλήθεια κατάματα, έχουμε μπόλικο χρόνο να τον αξιοποιήσουμε για να δώσουμε τη δεύτερη μάχη με όρους και προϋποθέσεις που δεν θα επιτρέψουν στον Μητσοτάκη να νικήσει τη δεύτερη Κυριακή.

Πρέπει να είμαστε γειωμένοι, καθημερινοί, απλοί και να δούμε τα τεχνικά-οργανωτικά ζητήματα. Δεν είναι δυνατόν ο υποψήφιος βουλευτής να μην μπορεί να κάνει μια προεκλογική ομιλία στην περιφέρειά του!

-Έχει κάτι άλλο μέσα σε αυτόν τον ζόφο ο ΣΥΡΙΖΑ περα από τους ανθρώπους του και τις μονάδες του που πρέπει να τις αφήσει να λειτουργούν ως φυσίγγια διασποράς μέσα στην κοινωνία; Να μεταφέρουν τον μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ μεσα στα καφενεία, τα σπίτια, τις γειτονιές, τους χώρους δουλειάς;

Αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, οι άνθρωποι του.

Είμαστε εδώ για να δώσουμε αυτή τη μάχη που είναι δύσκολη, αλλά ο πόλεμος δεν τελείωσε.

Ο κόσμος ήδη έχει καταλάβει τι έχει γίνει. Δέχομαι δεκάδες μηνύματα από ανθρώπους που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι η 26η Ιουνίου θα ξημερώσει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη κυρίαρχο του πολιτικού συστήματος για τα επόμενα 20 χρόνια. Γιατί γι’ αυτό μιλάμε. Σε αυτό ο Μητσοτάκης είναι πολύ ξεκάθαρος. Δεν κρύβεται. Δείτε πώς χρησιμοποίησε το «ΜΕΤΡΟ»- που δεν μας είπε πότε θα είναι έτοιμο- ως την οικογενειακή βασιλική άμαξα της βασιλικής του οικογένειας. Στα μούτρα μας! Αυτή είναι η αυτοπεποίθηση αυτής της δεξιάς κι αυτού του μοντέλου.

-Ασυζητητί η δήλωση Κατρούγκαλου κι άλλων συντρόφων έκαναν ζημιά.

Σε έναν προεκλογικό αγώνα δεν υπάρχει η προσωπική άποψη. Όποιος θέλει να τη διατηρήσει, τότε ας μείνει στον προσωπικό του χώρο.

-Αλίμονο αν εμείς συναγωνιζόμαστε και γίνει αντίπαλός μας το ΠΑΣΟΚ. Αλίμονο αν εμείς υποβιβάσουμε τους εαυτούς μας. Κι αυτό δεν το λέω γιατί υποβιβάζω το ΠΑΣΟΚ. Αλλά γιατί εμείς είμαστε ο παγιωμένος πολιτικός χώρος της κεντροαριστεράς, του μεσαίου χώρου τον οποίο εξαπάτησε ο Μητσοτάκης το 2019.

-Προαπαιτούμενο για να δώσουμε με αξιώσεις αυτόν τον αγώνα είναι να ανακτήσουμε την αυτοπεποίθησή μας.

Δε νίκησε ο Μητσοτάκης! Εμείς χάσαμε!

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένα μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο και δεν έχουμε την πολυτέλεια να το ξοδεύσουμε!